Sights of necessary trouble

This project is a collaboration between:

  • Artist: Annemie Moriau, student Vakoverschrijdend Atelier SLAC/Beeldende Kunst
  • Scientist: Prof. Karin Hannes, dr. Sara Coemans, Tamara Lodder, Centrum voor Sociologisch Onderzoek, KU Leuven / Dr. Marie Nicolini, Departement Neurowetenschappen KU Leuven

Sights of necessary trouble

verticale wandeling klein

Vertical walk

Chaos genereert transitie. Transitie betekent overgang, een kantelpunt, verandering.

Annemie Moriau schetst, verwoordt, beluistert en beweegt zich in TUSSENRUIMTES IN TRANSITIE.

De zintuigen slaan aan het denken, de geest luistert, voelt en ziet. Door het zicht op de horizon te ontzeggen, vervalt het perspectief.

De gezichtseinder – grenslijn tussen land en lucht – leidt nergens heen.

Is er toekomst of verleden mogelijk?

INBETWEENSPACE

In samenwerking met psychiater Marie Nicolini (KU Leuven) onderzocht Moriau enkele begrippen uit de psychoanalytische psychotherapie. Er is de ‘transitionele ruimte’, een speelruimte waar men in en uit kan treden met behulp van fantasie, kunst en spel. Er is ’le moi-peau’ of de eigen huid die leidt tot de vorming van het ego. Er bestaat ook zoiets als de ’second skin formation’, een bescherming tegen het leeglopen en oplossen. En ten slotte onderzoeken ze het ’oceanische gevoel’ dat een ‘onlosmakelijke verbondenheid of samenhorigheid met de buitenwereld in haar geheel’ uitdrukt. HET ‘ZELF’ IN TRANSITIE.

In het beeld dient de duiker als metafoor voor het spelen, is het duikpak een tweede huid, en staat water symbool voor het oceanische gevoel.

Chaos generates transition. Transition means crossing over, reaching the tipping point. Transition means change.

Annemie Moriau sketches, expresses, listens and moves BETWEEN AREAS IN TRANSITION.

Thinking by means of the senses, feeling by means of the mind: space, time, light, sound and touch interact.

Without the horizon to guide us, perspective disappears.

The borderline between land and air leads us nowhere.

This brings us to the question: Is there a future or a past?

in between space

INBETWEENSPACE

Together with Marie Nicolini, a KU Leuven psychiatrist, Moriau has visually examined psychoanalytical concepts such as ‘transitional space’, in which one can enter or leave by using imagination, art and playfulness. Also treated are ‘le moi-peau’ (= my own skin), leading to the genesis of the ego, the ‘second skin formation’ as a protection against deflation, dissolution or continuous depression, and finally the ‘oceanic feeling’ which is a sense of ‘inseparable connection or solidarity with the outside world. THE ‘SELF’ IN TRANSITION. The diver is a metaphor for playing, the diving suit functions as a second skin, and water is a symbol for oceanic feeling.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s